|
صورت جلسه شماره 1
کمیسیون پروژه سیاسی جمهوری خواهان لائیک و دمکرات ایران
مورخ یکشنبه 5 خرداد 1387 (25 مه 2008 )
شرکت کنندگان : خانم مرجان انصاری ، آقای شیدان وثیق، آقای علی حجت، آقای
محسن مقصودی
در شروع جلسه در مورد زمان ثابت برگزاری نشست ها صحبت شد و توافق گردید
روزهای جمعه ساعت 21 بوقت اروپای مرکزی گردهمآیی انجام شود.
در ادامه ، با پیشنهاد آقای شالگونی ، آقای شیدان وثیق به عنوان
مخبرکمیسیون باتفاق انتخاب گردید.
برای تهیه صورت جلسه گفتگو شد و خانم انصاری بخاطر شکستگی دست عذر خواهی
کرد و آقای مقصودی داوطلب شد که مورد توافق قرار گرفت.
در شروع کار آقای مقصودی با مطرح کردن این سوال که برای داشتن تصور درستی
از بروژه و عمل سیاسی بهتر است که نخست این مضمون تعریف گردد به بحث های
گذشته اشاره نمود و از مقاله آقای رسول آذرنوش نقل قول زیر را قرائت نمود:
" پروژه سیاسی در فرهنگ سیاسی، به نظام سیاسی و مجموعه تغییرات یا سمت گیری
هایی اطلاق می شود که جامعه مفروض به آن نیازمند است."
آقای وثیق به نتایج نشست مشورتی هانوور اشاره نمود و گفت که در زمینه های
1) چگونگی گسترش فعالیت های نظری می توانیم سمینار یا سمینار هایی
برگزارکنیم، با توجه به این که در این زمینه تجارب کم و بیش مثبتی داریم (سمینار
پاریس، سمینار ملی - قومی 2) در مورد فعالیت های حقوق بشری، با وجود
محدودیت های کار در خارج کشور، تظاهرات مشترک بروکسل، "روز نه به جمهوری
اسلامی " را داریم که می تواند به عنوان نمونه ی عمل مورد توجه قرار گیرد
3) در زمینه پیوند با جنبش های اجتماعی، زنان ، دانشجویان ، کارگران و
اقلیت های ملی که از اهمیت زیادی برخوردارند، باید فکر کنیم چگونه می توان
از این جنبش ها پشتیبانی کرد و 4) در زمینه همکاری نیروهای سیاسی بدون آنکه
تصور وحدت داشته باشیم، باید بر همکاری نیروهای جمهوری خواه در فعالیت های
حقوق بشری تأکید. طی قطع نامه یا مصوبه ای در نشست آتی جدل، حتماً باید
تکلیف دقیق و روشن مناسبات جدل با دیگر سازمان ها، حدود و ثغور این مناسبات...
روشن شود. وی بر اینکه باید بیشتر بنویسیم و نظر خواهی کنیم تاکید کرد
وی پیشنهاد داد که کمیسیون پروژه سیاسی برای حضور و دخالت همراهان و حتا
عموم باز باشد ولی تنها اعضای کمیسیون حق رای داشته باشند.
آقای شالگونی در مورد باز بودن کمیسیون برای حضور عمومی،مطرح کرد که این
کار را می توان با ایجاد یک سوب کمیسیون تهیه دید که در آنجا نظرات عمومی
مطرح شود. تصمیم در این مورد را می توان بعد از برگزاری چند نشست گرفت.
وی گفت اما در رابطه با پروژه سیاسی قبل از آنکه طرحی برای آینده بدهیم می
بایست درک مشخصی از پروژه سیاسی و نحوه سازماندهی آنرا روشن کنیم . سند
سیاسی در رابطه با جمهوری اسلامی و سلطنت و آلترناتیو ی های دیگر راستاهایی
را در اختیار ما می گذارد . ولی چگونه می خواهیم این اهداف استراتژیک را
اجرا کنیم ؟ چه کسانی را سازماندهی کنیم؟ برای چه باید سازماندهی کنیم ؟ و
ما به عنوان بخشی از جمهوری خواهان در خارج از کشور باید چه وظایفی را
بعهده بگیریم؟
سازماندهی گفتمان ؟ جنبش شهروندی؟ ایجاد تلویزیون ؟ اینها چه ارتباطی با
یکدیگر دارند؟ در واقع ما به یک توضیح پایه ای از درک عملی خودمان
نیازمندیم بغیر از آن چند سمینار و یا تظاهرات و غیره که ارتباط و پیوندی
مابین آنها نیست ، ما را به خرده کاری دچار خواهد ساخت. باید در یک نقشه
عملی بزرگترو کلی این اجزاء را در ارتباط با هم به اجرا در آوریم.
آقای مقصودی برضرورت داشتن چشم اندازی از آینده جنبش و مبارزه سیاسی تاکید
کرد و گفت بدون داشتن یک برنامه دراز مدت در راستاهای کلی ، دچار روزمرگی
خواهیم شد . همچنان که وقتی پدرو مادری آگاهانه برای فرزند خود چشم اندازی
را تصور نکنند نمی توانند از روش های تربیتی مناسب برای رشد و شکوفائی وی
بهره گیرند و روند فراگیری و بلوغ فرزند در دوران کودکی و نوجوانی و جوانی
تحت تاثیر حوادث و اتفاقات قرار می گیرد ونتایجی کاملا غیر مترقبه و غیر
قابل پیش بینی بدست خواهند آمد. بدون استراتژی مبارزاتی کم و بیش روشنی ،
اقدامات و مبارزات سیاسی پراکنده ره به جایی نمی برند.
آقای علی حجت گفت کار اصلی کمیسیون باید فرموله کردن نقشه های عمل باشد و
آنها را به همایش ارائه دهد. می توان یکی دو آلترناتیو را جمع بندی کرد و
در آنها به مسائل و راه حل های مختلف آنها اشاره نمود. همایش می تواند به
یکی از آنها و یا به عناصری از هر کدام از آنها رای دهد و تصمیم بگیرد کدام
موارد باشند و یا کدام موارد نباشند.
آنچه مهم است ما می بایست وجه جدا بودن خودمان را از دیگران تبلیغ کنیم و
ویژگی های خود را نشان دهیم. ویژگی هایی که در نبود آنها ، زمینه های حضور
خودمان را از دست می دهیم. بجای گشتن دنبال مخرج مشترک نیرو های سیاسی ،
باید بگویم که جمع ما در واقع یک فصل مشترک نیرو ها در خطوط کلی است.
خانم انصاری اظهار نظر نمود که هدف اصلی این می بایست باشد که مواضع جنبش
را به بیرون منتقل کنیم ، بهمین خاطر کار تئوریک و کار عملی می بایست
همزمان به پیش روند. چرا باید یک سری گفتگو کنند و یک سری دیگر کار کنند؟
اگر این دو را از هم جدا کنیم ، به مشکل بر خواهیم خورد. این مبارزاتی که
انجام می شود به پشتوانه یک نظرگاه است که همانا سرنگونی جمهوری اسلامی می
باشد.
آقای شالگونی این پرسش را مطرح کرد که جنبش چطور می تواند خودش را به
دیگران مطرح کند؟ یکی از گرایشات این است که می گوید، ما بدلیلی از جنبش
جدا شدیم و باید بر این دلایل پای بفشریم و تبلیغ کنیم به ما بپیوندید!
آقای حجت گفت که اتفاقا وقتی دوستان با ائتلاف مخالفت می کنند بر مبنای
همین تئوری است. گرایش دیگری هم هست که شعارش ائتلاف با دیگران است. و یا
طرح دیگری که جنبش خیلی باز را مد نظر دارد. قبل از هر چیز این نظرات می
بایست انسجام یابند. کسانی که می گویند ما رسالتی را داریم توضیح دهند!
کسانی که می گویند همکاری کنیم آنرا هم توضیح دهند. جای این توضیحات خالی
هستند.
بدین ترتیب درک عمده تری را شکل دهیم.
آقای وثیق گفت جنبش اجتماعی – سیاسی در ایران، موضوعات علمی نیستند وما
تنها درزمینه های علمی می توانیم نقشه دقیق بکشیم. نقشه سر و کارش با تجربه
مستقیم با پدیده (منظور جنبش اجتماعی – سیاسی در ایران) است، حال آن که
شناخت ما از آن بسیار ناقص است. یکبار هم باید اینطور تصور کنیم که در این
باره چیز چندانی نمی دانیم. ما با پدیده ای سروکار داریم که علم نیست، که
قابل پیش بینی نیست. از اینرو ما بیشتر پراگماتیستی باید عمل کنیم با این
که این واژه ی مطلوبی نیست. ما هم باید کار نظری کنیم و هم چون یک حرکت
سیاسی، پراتیک سیاسی باید داشته باشیم. فعالیت تغییر شرایط و اوضاع، به قول
مارکس، «نقد- پراتیک» است: نقدی که پراتیک را تغییر می دهد و پراتیکی که
نقد (نظریه) را تغییر می دهد.
در عین همکاری های عملی با دیگر نیرو های سیاسی، باید بر تمایز جدل نسبت به
دیگر نیروها تأکید کرد. تمایزی که بر سه رکن جمهوریت، دموکراتیسم و
لائیسیته چون راه حل مورد نظر ما برای آینده ی ایران استوار است: چیزی که
بحث ویژه ی جدل است و نه دیگران.
آقای مقصودی گفت که البته ما باید به نقد تئوری از جمع بندی پراتیک سیاسی
بپردازیم و پراتیک سیاسی را با غوام یافتن تئوری نقد کنیم اما درمناسبات
اجتماعی قوانینی کم و بیش پایداری وجود دارند که به ما امکان پیش بینی
آینده را می دهند. همچون عرصه اقتصادی که مثلا می تواند پیش بینی کند با
دادن وام مسکن توسط دولت چگونه به تورم دام زده می شود و قیمت خانه بالا می
رود و یا مبارزه آلوده به خشونت با جرایم در جامعه ، به خشونت اجتماعی و در
نتیجه افزایش جرایم منجر می گردد. بهرحال تدوین دقیق نظرات و راه کارها
تنها در فراکسیون ها و گرایشات نظری در جنبش امکان پذیر است و حرکت جنبش بر
اساس نقاط تلاقی این نظرگاه ها می تواند شکل گیرد.
آقای حجت گفت که من از یک جنبش عملی سخن می گویم. یک برنامه عملی کار لازم
است همچون دفاع از حقوق بشر و یا از حقوق زنان و کارگران و غیره . بالاخره
باید مردم بگویند که جنبش کاری هم می کند. و هدف اصلی من از حضورم همین است.
نباید یک دید مطلقا گفتمانی داشت و می توان عناصری از برنامه های مختلف را
برای پروژه سیاسی برگزید.
با تاکید بر آنکه در جلسه آینده تلاش شود تمام اعضا کمیسیون حضور یابند ،
نشست پس از دو ساعت به کار خویش پایان داد.
|